Je bent jong en de dood lijkt nog zo ver weg. Maar toch heb je al afscheid moeten nemen van een dierbaar iemand. Het verlies voelt intens en de leegte die achterblijft is niet te vullen. Misschien vraag je jezelf af waarom dit moest gebeuren, maar antwoorden krijg je niet. Je voelt je kwaad, wanhopig en in de steek gelaten. En een intens verdriet is voelbaar. Alle pijn, alle verdriet en woede die je voelt bij zo'n afscheid noemen we rouwen.
Vrienden en familie willen je wel bijstaan, maar weten vaak zelf niet goed raad. Zij zitten misschien zelf midden in de verwerking van hun eigen verdriet. En je vrienden voelen zich machteloos omdat zij jouw verdriet niet weg kunnen nemen. Jij vindt het moeilijk om je echte gevoelens toe te laten en te tonen aan anderen. Dit is een stukje van jou. Misschien toon je de buitenwereld een stoer gezicht, of probeer je het verdriet op alle mogelijke manieren weg te drukken. Maar je merkt dat de pijn blijft. Het verdwijnt helaas niet door er geen aandacht aan te schenken.